Bilir misiniz, bazen tüm istemenize rağmen dilediğinizce davranmanızı ne engeller? Kortex. "Bu da neymiş?" demeyin. Bilin ve öğrenin.
Yüzlerimizin maskesi varsa, işte oda beynimizin maskesidir. Yani ne duyuyor ve hissediyorsak, ilk kotrol katmanı...
Ya insancıklar, bakın bizim ne kötü şeylerimiz var: KORTEX! Bilir misiniz eğer o olmasaydı, bizler en samimi şekilde içimizden ne geliyorsa öyle konuşur, kimsenin bizi izlediğini umursamadan dans eder, etkili her dokunuş sonu sesimizi dinlemeden zevk iniltileri çıkarır, yüzlerce kere hiç korkmadan "Seni Seviyorum" diyebilirdik.
Arınmışlığın, masum ve hesapsız temizliğin, gerçeğini beyinden beyine, kalpten kalbe aktarabilirdik.
Biz tam bir gerçek insan üstünlüğünü yaşayabilirdik...
Ama ne çare, o herkes de var.
Alkol alındığı zaman, içkinin tesiriyle uyuştuğu için daha verecen, ama etkilenmediği zaman sivri bir topuz kadar hain ve adaletsizdir. Sürekli olarak kendi doğrusunu korur.
Allah'ım iyi ki bende de var! Ya herkes de olupta benim KORTEX'im olmasaydı!
O zaman herhalde manzara şu idi: Kendini güzellikle sunmak için bekleyen bir tavus kuşunun, aç akbabalar tarafından, önce o güzel tüylerinin yolunup, sonra etinin tüketilip terkedildiğini görürdüm.
KORTEX'im Seni Seviyorum. İyiki varsın!
Çünkü o, ya herkeste olmalı ya da hiç kimsede olmayan güzel bir nesil oluşmalı.
İşte insan olmanın tartışılmaz üstünlüğü ve güzelliği o zaman yaşanılırdı...
Yorumlar
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için